Hiç severek oynadığınız bir oyun için DLC satın aldığınız ve memnun kalmadığınız oldu mu? Eğer cevabınız evet ise kendinizi şanslı sayabilirsiniz çünkü çok daha kötü ek paketler mevcut. Listemizde yer alan yapımlardan kimisi hikayenin sonunu ayrıca satın almanızı kimisi ise bir eklentiyi açmak için başka bir eklenti satın almanızı isteyerek burda olmaya hak kazandı. İşte oyun dünyasının en kötü 7 DLC'si.
{ tableOfContents = 3}
Oyun Tarihinin En Kötü DLC'leri Hangileri?
| # | DLC | Oyun | Ana Sorun |
|---|---|---|---|
| 1 | Horse Armor | The Elder Scrolls IV: Oblivion | Yalnızca kozmetik, sıfır oyun değeri |
| 2 | My First Pet Stuff | The Sims 4 | Başka bir ücretli pakete bağımlı |
| 3 | Episode Pack: Part IV | Asura's Wrath | Oyunun gerçek finali ayrı satışta |
| 4 | Scorched Earth | Ark: Survival Evolved | Ana oyun bitmeden genişleme paketi |
| 5 | Blood & Gore | Total War Serisi | Temel grafik ayarı ücretli |
| 6 | Curse of Osiris | Destiny 2 | DLC'siz oyuncular içerikten mahrum kaldı |
| 7 | On-Disc DLC | Street Fighter X Tekken | Diskte var, ama kilitli |
DLC, bir oyuna piyasaya sürüldükten sonra dahil edilen yeni hikayeler ve karakterler gibi indirilebilir ek içeriklerdir. Bu dijital paketler, mevcut oyunu güncel tutarak deneyimi zenginleştirmeyi hedefler. Yani DLC kötü bir şey değildir. Hatta The Witcher 3: Wild Hunt için yayınlanan Bloof and Wine gibi oyuncuların kalbinde yer edinen pek çok ek paket vardır.
Ancak tahmin edebileceğiniz üzere DLC'ler suistimal edilebilir. Günümüzde bile sırf daha sonra oyunculardan daha fazla para alabilmek için oyunda olması gereken şeyleri ek paket olarak satan pek çok şirket var. Bugün para hırsı ile yapılmış ve çıktığı dönem oyuncuları sinir küpüne çevirmiş olan DLC'lere göz atacağız.
Yine de belirtmekte fayda var ki bu listede yer almaları söz konusu oyunların kötü olduğu anlamına gelmez. Sadece o dönem geliştirici stüdyonun başındaki isimlerin açgözlü olduğu anlamına gelir.
1. The Elder Scrolls IV: Oblivion - Horse Armor
Hiç aldığınız bir kararın başka insanları olumsuz etkilediği oldu mu? Eğer cevabınız evet ise ve bunun için suçluluk duyuyorsanız, The Elder Scrolls IV: Oblivion için çıkan Horse Armor DLC'sinin arkasındaki kişinin neler hissettiğini düşünün. 2006 yılında piyasaya sürülen Horse Armor paketi, günümüzde sık sık tartışma konusu haline gelen mikro ödeme sisteminin ilk örneklerinden biri kabul ediliyor.
2.5 dolar gibi dönemi için absürt bir fiyata satılan bu DLC, oyuna hiçbir mekanik derinlik veya yeni görev kazandırmadığı için çıktığı dönem de eleştirilerin hedefi olmuştu. The Elder Scrolls IV: Oblivion için çıkan Horse Armor, oyun şirketlerinin en küçük dijital varlıkları bile paraya dönüştürme hırsının ilk örneği olarak listemizin birinci sırasında yerini aldı.
2. The Sims 4 - My First Pet Stuff
Aç gözlülük sonucu ortaya çıkan DLC'lerden bahsedip bir Electronic Arts içeriğini listeye dahil etmesek olmazdı. Şirketin 2018'de The Sims 4 için yayınladığı My First Pet Stuff, DLC'si bambaşka bir tartışma ile kullanıcıları kızdırmıştı. Şimdi, 2018'de DLC'lerin oldukça yaygın olduğunu ve bunun tepki çekmek için tek başına bir neden olmadığını düşünebilirsiniz. Zaten haklısınız da.
Bu ek paketin tepki çekmesinin nedeni tarihteki ilk DLC olması değil, işe yaraması için başka bir DLC'ye ihtiyaç duymasıydı. My First Pet Stuff içerisindeki mobilyaların ve evcil hayvan kıyafetlerinin önemli bir kısmının kullanılabilmesi için halihazırda ücretli olan Cats & Dogs paketine ihtiyacınız vardı. Tahmin edebileceğiniz üzere bu durum oyuncuları kızdırdı ve My First Pet Stuff'ı en kötü DLC'ler listesine yazdırdı.
3. Asura's Wrath - Episode Pack: Part IV
Eğer bir DLC'yi kullanabilmek için başka bir DLC alma fikri sizi yeterince şok etmediyse sırada çok daha büyük bir skandal var. 2012 yılında yayınlanan Asura's Wrath - Episode Pack: Part IV, Capcom'un uyguladığı etik dışı satış stratejisi nedeniyle bu listede kendine yer buldu. Asura's Wrath'in hikayesini yarım bırakan şirket, bunu bir ek paket olarak sattığı Episode Pack: Part IV ile tamamlamaya çalıştı.
Oyunun gerçek finalini görmek isteyen oyuncular bu DLC için ek ödeme yapmak zorundaydı. Her ne kadar DLC'nin içeriği ve final bölümü tatmin edici olsa da oyuncular tam fiyat ödeyerek satın aldıkları bir oyunun hikayesini tamamlamak için tekrar ödeme yapmak zorunda olmaya pek de sıcak bakmadı. Eleştirilerin hedefi olan Episode Pack: Part IV böylelikle listemizde kendine yer buldu.
4. Ark Survival Evolved - Scorched Earth
2015'te erken erişime çıkmasına rağmen günümüzde hala aktif bir kullanıcı kitlesine sahip olan Ark Survival Evolved da çıktığı ilk yıllarda bir skandala imza atmayı başardı. 2016'da oyun henüz erken erişim aşamasındayken ve ciddi optimizasyon sorunlarıyla boğuşurken geliştiricinin yayınladığı ücretli Scorched Earth DLC'si oyuncuları kızdırmayı başardı.
20 dolarlık bu DLC pek çok kişinin geliştirici Studio Wildcard'a "bitmemiş bir oyun için ek içerik satılmaz" diyerek tepki göstermesine yol açtı. Ayrıca oyundaki teknik sorunlar hala devam ederken ücretli bir DLC için kaynak ve iş gücü ayrılması da kullanıcıları kızdırdı. Her ne kadar zamanla stüdyo ve oyuncular arasındaki ilişki düzelse de Scorched Earth en kötü DLC'ler arasında yerini aldı.
5. Total War - Blood & Gore
Oyun dünyasının en kötü DLC'leri listemizin beşinci sırasındaki oyun ise biraz tartışmalı bir içerik. Bildiğiniz üzere oyunlar da tıpkı filmler ve diğer pek çok eğlence içeriği gibi belirli bir yaş sınırlamasına sahip. Yani kan, vahşet ve cinsellik gibi öğelerin belirli bir dozda tutulması gerekir. Aksi durumda oyun +18 derecelendirme alır ve bu durum satışları etkileyebilir.
Bu nedenle geliştiriciler bu sahneleri oyunlarına eklemez. Peki ya oyuncular daha fazla vahşet istiyorsa? Total War serisinin Blood & Gore güncellemesinin arkasındaki mantık ise tam olarak bu. Yaş derecelendirme kurallarına takılmak istemeyen Creative Assembly ve SEGA, daha fazla kan ve vahşet içeren Blood & Gore DLC'lerini ayrı olarak kullanıcılara sunuyor.
Bunun bir DLC olması anlaşılabilir olsa da oyuncuları kızdıran nokta Blood & Gore DLC'sinin ücretli satılması oldu. Pek çok kişi halihazırda oyunun içerisinde olan mekanikleri etkinleştirmekten başka bir şeye yaramayan ek paket için para ödenmesine tepki gösterdi. Tepkiler işe yaradı ve DLC'nin fiyatı biraz daha sembolik hale geldi. Günümüzde hale benzer DLC'ler Total War oyunları için çıkmaktadır.
6. Destiny 2 - Curse of Osiris
Destiny 2 için 2017'de yayınlanan Curse of Osiris DLC'si kuşkusuz bugün bile oyuncuları en çok kızdıran ek paketlerden biri. Paketin en büyük sorunu, sadece birkaç saat süren sığ hikaye modu ve "Sonsuz Orman" (Infinite Forest) gibi devasa bir potansiyele sahip olan mekaniğin, aslında sadece lineer ve tekrara dayalı bir koridordan ibaret olmasıydı. Ne yazık ki skandallar bununla sınırlı kalmadı.
Curse of Osiris'in yayınlanmasıyla birlikte ek paketi satın almayan oyuncuların, ana oyunda daha önce erişebildikleri "Prestige" seviyesindeki aktivitelere ve bazı Raid içeriklerine olan erişimi kısıtlandı. Beklendiği üzere tepkiler çığ gibi büyüdü ve geliştirici şirket oyunculardan özür dilemek zorunda kaldı. Zamanla sular durulsa da Curse of Osiris listeye girmeye hak kazandı.
7. Street Fighter X Tekken - On-Disc DLC
2012'de çıkan Street Fighter X Tekken, "On-Disc DLC" (Diskteki DLC) skandalıyla kurumsal açgözlülüğün ve tüketici hakları ihlalinin zirvesi olarak kabul edilir. Bu fiyaskoyu eşsiz kılan nokta, Capcom'un "yeni içerik" olarak pazarladığı 12 karakterin aslında oyunun çıktığı ilk gün fiziksel diskin içinde zaten bulunuyor olmasıydı. Oyuncular, satın almak zorunda oldukları ek paketin zatten CD'nin içinde olduğunu öğrenince oldukça sinirlendi.
Oyunun geliştiricisi Capcom, bunu alan tasarrufu için yaptığını iddia etse de bu açıklama oyuncular için yeterli olmadı. Sonuçta bu oyun çıktıktan sonra geliştirilen bir ek paket değil, çıkış tarihinde hazır olan fiziksel disklere kadar işlenmiş olan bir içerikti. Olayın ardından tepkiler çığ gibi büyüdü ve Capcom geri adım atmak zorunda kaldı. Şirketin itibarı ise kalıcı bir yara aldı.
Editörün Yorumu
Gördüğünüz üzere oyun dünyasındaki en kötü DLC'lerin beğenilmemesinin arkasındaki temel neden içerikleri değil. Listede yer alan şirketlerden kimisi oyuncuların halihazırda sahip olduğu bir şeyi elinden almaya çalışmış kimisi de oyunun finalini ayrı şekilde satmak istemiş. Ancak günün sonunda çoğu zaman oyunculardan gelen tepki bu açgözlü geliştiricileri geri adım atmaya zorlamış. Bence oyuncu topluluklarının bir araya gelebilmesi ve haksızlığa karşı birlikte ses çıkarabilmeleri oldukça önemli bu listedeki DLC'ler ise bunun en iyi kanıtı.