Sonu Kötü Biten En İyi 10 Oyun

Bazı oyunlar öyle bir hikâyeye sahip ki tüm o kazanma hırsı yerini koca bir boşluğa, ağır bir hüzne bırakıyor. Oyun bittiğinde ve jenerik müziği yavaşça girmeye başladığında elimizdeki mouse'u veya kontrolcüyü usulca kenara bırakıp dakikalarca ekrana kilitlenebiliyoruz. Ne dünyayı kurtarabilmişizdir ne de çok sevdiğimiz karakterleri. 

Eğer siz de bu tür yapımları seviyorsanız tam da size göre bir liste hazırladık. Bu yazıda sona erdiğinde "ben az önce ne yaşadım" sorusunu sordurtan, boğazımıza koca bir yumru oturtup günlerce aklımızdan çıkmayacak oyunları sıralayacağız. Listede açık dünyanın başarılı bir örneği olan Red Dead Redemption 2'den başarılı TPS oyunu Spec Ops: The Line'a kadar pek çok yapım bulunuyor.

Finali ile Herkesi Üzen En İyi Oyunlar

1. Mafia 2
2. Spec Ops: The Line
3. Red Dead Redemption 2
4. Soma
5. The Last of Us Part II
6. Cyberpunk 2077
7. The Walking Dead
8. To the Moon
9. Half-Life 2: Episode Two
10. Rakuen

Mafia 2

Listenin ilk sırasında açık dünya oyunları oynamayı seven oyunculara hitap eden Mafia 2 yer alıyor. Vito ve Joe'nun omuz omuza verdiği onca mücadelenin ardından gelen final sahnesi, şüphesiz herkesi ekrana kilitlemiştir. Arabada geçen o sahnede yer alan "Üzgünüm evlat, Joe anlaşmamızda yoktu" repliği, oyun dünyasının en üzücü anlarından biridir.

Spec Ops: The Line

En iyi TPS oyunları arasında yer alan Spec Ops: The Line, dışarıdan bakıldığında standart, siper alıp ateş ettiğimiz sıradan askeri aksiyon oyunu gibi duruyor. Dubai'de geçen yapımda karşımıza çıkan düşmanları etkisiz hâle getirmeye çalışıyoruz ancak hikâye ilerledikçe oyun, sıradan bir shooter yani nişancı deneyimi olmaktan çıkıp savaşın o korkunç, travmatik ve psikolojik yıkımına tanıklık ettiriyor. Oyun sona erdikten sonra o jenerik ekranda akarken boğazımıza bir yumru oturmuş gibi hissediyoruz.

Red Dead Redemption 2

Oyun dünyasının bugüne kadar gördüğü en detaylı açık dünyalarından birini sunan Red Dead Redemption 2, aslında bir trajediyi anlatıyor. Arthur Morgan'ın kendi kaçınılmaz sonuyla yüzleştiği anlara tanık oluyoruz. Yaptığı hataları telafi etmeye çalışması ve sevdiklerini kurtarmak için verdiği o son çaba, duygusal anlar yaşanmasına neden oluyor. Dağın zirvesinde o hüzünlü müzik eşliğinde ekrana kilitleniyoruz.

Soma

Bilim kurgu ve korku türlerini birleştiren Soma, oyun boyunca bir çıkış yolu bulmak ve projeyi tamamlamak için okyanusun derinliklerindeki bir tesisste amansız mücadele veriyoruz fakat final, korkunç bir gerçeği beraberinde getiriyor. Her şey plana uygun gitse de okyanusun dibinde sonsuz bir yalnızlığa terk edildiğimizi anlıyoruz. Oyun sona erdikten sonra o karanlığın ve sessizliğin içinde ekranla baş başa kalıyoruz.

The Last of Us Part II

The Last of Us Part II, duygusal anlamda çok ağır bir deneyim sunuyor. Ellie'nin sevdikleri için çıktığı bu karanlık ve şiddet dolu yolculukta aslında kendini ve elinde kalan her şeyi yavaş yavaş kaybedişine tanık oluyoruz. Oyunun sonunda onca mücadelenin ve acının ardından bir zafer ya da rahatlama hissi gelmiyor. Finalde geriye yalnızca mutlak bir yalnızlık ve koca bir hiçlik kalıyor. Terk edilmiş o sessiz evde ekran karardığında karakterin hissetiği o boşluk duygusunu biz de ekran başında hissediyoruz.

Cyberpunk 2077

Neon ışıklarının aydınlattığı Night City'nin acımasız distopyasında geçen Cyberpunk 2077, "mutlu son" diye bir kavramın olmadığını net şekilde hissettiriyor. V isimli karakter ile hayatta kalmak için mücadele ediyoruz ancak oyunun finalinde yaptığımız seçimler ne olursa olsun, Night City her zaman kendi bedelini ödetiyor. İster bir efsane olarak zirveye çıkın isterseniz şehri geride bırakın, oyun sona erdiğinde bir şeylerin ebediyen kaybedildiğini anlıyoruz.

The Walking Dead

Zombi salgınını konu alan The Walking Dead, final bölümüne geldiğimizde yapılan hiçbir fedakârlığın o kaçınılmaz vedayı engellemeyeceğine tanık oluyoruz. O son sahnede yapmak zorunda kaldığımız ağır seçim, duygusal anlar yaşamamıza neden oluyor. Ekran kararıp jenerik akmaya başladığında geriye yalnızca derin bir sessizlik ve içinden çıkması zor bir hüzün kalıyor.

To the Moon

To the Moon'da hayatını kaybetmek üzere olan yaşlı bir adamın zihnine girerek onun Ay'a gitme hayalini gerçekleştirmeye çalışıyoruz. Geçmişe gittikçe adamın eşiyle olan anılarına ve hayatındaki o büyük trajediye tanık oluyoruz. Adam zihninde bu büyük hayaline kavuşsa da gerçek dünyada duyduğumuz o yoğun bakım monitörünün kapanış sesi, duygusal anlar yaşamamıza neden oluyor. Ekranda o hüzünlü müzik çalmaya başladığında gözyaşlarımıza hâkim olamıyoruz.

Half-Life 2: Episode Two

Half Life 2: Episode Two, FPS oyunları arasında en duygusal finallerden birine sahip. Uzun ve zorlu maceranın ardından tam her şey yoluna girdi ve dünyayı kurtarmak için bir umut ışığı doğdu derken hangarda beklenmedik bir ölüm yaşanıyor. Bu esnada Alyx'in o çaresiz feryatlarına tanık oluyoruz. Oyun sona erdikten sonra o jenerik ekranda akarken boğazımıza bir yumru oturmuş gibi hissediyoruz.

Rakuen

Rakuen, hastanede yatan bir çocuğun hayal dünyasını anlatıyor. Bir hikâye kitabı aracılığıyla annesiyle birlikte fantastik bir evrene seyahat eden çocuk, burada karşılaştığı karakterlere yardım ediyor. Oyunda tanıştığımız her karakter, gerçek dünyadaki hastaların acılarını, kıayplarını ve geçmişini yansıtıyor. Bu karkaterlere yardım ederken aslında hastanedeki insanların hikâyelerini keşfediyoruz. Oyunun finalinde ise gözyaşlarımıza hâkim olamıyoruz.

OYUN

Oyun Tarihinin En Kötü DLC'leri: Fiyatını Hak Etmeyen 7 Ek Paket

Oyun dünyasının en kötü 7 DLC'si. İşte, para tuzağı ek paketlerden, oyunun finali ayrı pakette satanlara kadar oyuncuların tepkisini çeken en kötü DLC'ler.

Editörün Yorumu

Bu yazıda daha önce oynadığım ve finalde boğazımda yumru oturmuş hissi veren en iyi oyunları sıraladım. Bana göre bu oyunların ortak noktası, "keşke farklı bir sona sahip olsaydı" dedirtmesi. Aslında bu, karakterlerle kurduğumuz o derin bağın ve hikâyenin bizi sürüklediği kaçınılmaz çaresizliğin sonucu.

Bazı oyunlar bittiğinde yalnızca klavyeyi veya kontrolcüyü kenara bırakırsınız fakat bu lsitedeki yapımlar, ekran karardıktan sonra bile o duyguyu yaşatmaya devam ediyor. Onları en iyi yapan şey de tam olarak bu. Bize sadece bir oyun oynatmış olmaları değil, duygusal bir hikâye sunmaları.